یک فعال رسانه‌ای با اشاره به توافق ترامپ و پوتین درباره بخشی از ظرفیت گازوئیل روسیه، معتقد است این توافق بیش از آنکه اثر واقعی بر بازار داشته باشد، جنبه روانی دارد و انتقادها را متوجه نگاه ایران به روسیه به‌عنوان شریک راهبردی کرده است.
علی قلهکی نوشت: اگر چه «توافقِ ترامپ_پوتین» بر سر آزادسازی بخشی از ظرفیتِ گازوئیلِ روسیه به نفعِ آمریکا، بیشتر «جنبه‌ی روانی» دارد تا «اثر واقعی بر بازار»، ولی خب باید به پوتین حق داد؛ او هم بر اساس منافعِ کشورش عمل می‌کند!
اشتباه از ماست که «پوتین» را شریک راهبردی می‌دانیم!
پی‌نوشت: روسیه از فروشِ اخیر گازوئیل به آمریکا چندان نفعِ مالیِ بالایی نمی‌برد چون:
۱. پالایشگاه های روسیه طی ماه‌های اخیر درصد اصابتِ بالایی داشته و تولید نداشته و یا تولید کمی دارند.
۲. روسیه علیه صادراتِ سوخت در زمانِ جنگ، قانون دارد و نمی‌تواند بیش از یک حدِ معین، صادرات داشته باشد.
۳. زمستان در کشور سردسیری مثل روسیه، بسیار نزدیک است!
